Halina Krahelska urodziła się 12 czerwca 1888 r. w Odessie.
Była bardzo aktywną działaczką niepodległościową,
a także pisarką i publicystką.
W latach 1912-1917 przebywała na zesłaniu. Po powrocie do Polski, w latach 1919-1931 była inspektorem pracy
w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej,
pełniła m.in. funkcję Zastępcy Głównego Inspektora Pracy.
Szczególne miejsce w Jej działalności inspektorskiej
zajmowała problematyka ochrony zdrowia kobiet,
opieka nad matką i dzieckiem oraz praca młodocianych.
Halina Krahelska jest autorką wielu opracowań dotyczących
ochrony pracy, m.in. „Ochrona pracy w Polsce",
„Prawda o stosunkach pracy". Podczas II wojny światowej była członkiem Armii Krajowej
(działała w Wojskowym Biurze KG AK).
Zmarła w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Ravensbrück
w 1945 roku. Tuż przed śmiercią napisała „Tezy do działalności
inspekcji pracy w odrodzonej Polsce"

Nagroda im. Haliny Krahelskiej przyznawana jest
przez Głównego Inspektora Pracy
za wybitne osiągnięcia w dziedzinie
prewencji zagrożeń zawodowych, nadzoru i kontroli
przestrzegania prawa pracy, wynalazczości, projektowania i wdrażania bezpiecznych technik
i technologii w zakresie ochrony pracy,
a także popularyzacji prawa pracy i ochrony zdrowia
oraz bezpieczeństwa pracy.

GŁÓWNY INSPEKTOR PRACY
Tadeusz Jan żając

Warszawa 27 sierpnia 2008 r.

Na podstawie Zarządzenia Nr 1/2008 Głównego Inspektora Pracy z 10 stycznia 2008 r. w sprawie ustanowienia Nagrody im. Haliny Krahelskiej za osiągnięcia w zakresie ochrony pracy i ochrony zdrowia w środowisku pracy - Nagrody otrzymują:

- Pan Józef Cencora
- Pan Roman Macuga
- Pan prof. dr hab. Tadeusz Wacław Nowacki
- Pan Jan Rulewski
- Pan Marek Szularz
- Pan Józef Woźny
- Pani Krystyna Zakrzewska-Szczepańska
- Pan dr Józef Zych
- Nagroda zespołowa: Pani Barbara Paczuska i Pan Eugeniusz Szajba.